(متبرک باد نامت...)

که مرحمی ست

بر زخم کهنه ی شعر

در دیاری که بامدادش

به خواب خاک سپرده شد

بی یادمان

قلبت تنها معبد نجوایش

ای آفتاب عشق...

از تو سخن می گویم...آیدا

از تو جاریست روح جاودانگی

در تمامی لحظه های  رویش بامداد

آری متبرک باد نامت...

بر قلب بامداد

 

شنبه ۱۳۸۸/۱/۸ساعت ۱٢:٤۱ ‎ق.ظ توسط نظرات ()