خوابیدیم یک شب خستهء سرد لبریز از فردا

 

بی خبراز طا لع نحس که شد قرعهء ما

 

رفتیم بخواب خاک بی طلوع باشهر بی گریز از فردا

 

شب تولدم بود تولد آخر خنده ها

 

هدیهء پدر بود یک عروسک اما دلگیر

 

کیک ته گرفته هم شد هدیهء مادر

 

اما یه قول خوب واسه فردا

 

با چشمانی که میداد طعم تازهء تمنا

 

خوابیدیم یک شب خسته ء سرد لبریز از فردا

 

خواب دیدم کوچهء شکستهء بامداد را

 

کوچه پر از چشم خاک الوده سرد غبار

 

نه پدر بود نه مادر من اما زیر آوار

 

سگی پارس میکرد . کسی گفت به گمانم که اینجاست

 

لحظه ای بعد – توی آمبولانس من بودم وعروسک و پیر مردی که میگفت

 

فرو ریخت کتاب تاریخ کهنه ء خشتی

 

پر از خاک کرد

 

حنجره ایی را که خاک را آواز میکرد

 

گفتم چه شده عروسک این خواب یا که رویا

 

مادری در آنسوی تخت میگریست

 

من ترسیدم ......

 

موهای عروسک توی دستم گفتم مگر چه می شود فردا

 

(تقدیم به هنرمند عزیز ایرج بسطامی)و مردم خوب بم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سه‌شنبه ۱۳۸۸/٢/۱٥ساعت ۱٠:٤٦ ‎ب.ظ توسط نظرات ()
تگ ها: