ای کاش می آمد کسی ا مشب

 

 

که می چید ....

 

 

سیب ها ی انتظار باغ تنهایی مان را

 

 

ای کاش می آمد کسی امشب

 

 

 کند تقسیم به ترازو ایمان مان را

 

 

وعشق را هم....

 

 

نمی دانم شعر می گرید یا قلم در بستر امشب

 

 

به کدامین بها فر یاد ها یتان

 

 

را به سکوت ....... کردید

 

 

ای فر یا د ها ی خفته

 

 

در دهلیز های خونین

 

 

ای کاش می آمد...

 

 

معنا کند همچو سیبی انسان را

 

 

به تمامی لبها

 

 

ودستها ی منتظر....

سه‌شنبه ۱۳۸۸/٢/٢٢ساعت ۱۱:٠٤ ‎ب.ظ توسط نظرات ()
تگ ها: